گردگیری

مثل این امارت های پرشکوه قدیمی که عمری است کسی در آن پا نگذاشته! تاری هم اگر می نوازند در دست عنکبوتهاست که می آویزند و می نوازند. بیچاره نرد که روزگارش این است و بیچاره انسان ها که هرکدام برای خود «نرد»ی هستند.

 و اما بعد

اگر کسی جویای احوال است

حال هرسه مان خوب است ...

نجات

چون قایق شکسته ز توفانم 
 ساحل مرا به خویش نمی خواند 
 

    امواج می خروشند
        امواج سهمگین 
 

آیا کدام موج
   اینک مرا چو طعمه به گرداب می دهد ؟

گرداب می ربایدم از اوج موجها
در کام خود گرفته مرا تاب می دهد

فریاد می کشم

آیا کدام دست 
   برپای این نهنگ گران بند می زند ؟

ساحل مرا به وحشت گرداب دیده است 
لبخند می زند

 

 

----

حمید مصدق